پیشرفت سریع هوش مصنوعی نگرانی های تازه ای درباره امنیت نرم افزارها و شبکه های بلاکچینی ایجاد کرده است. توانایی مدل های هوش مصنوعی در تحلیل کد و شناسایی خطاها می تواند از یک طرف در اختیار هکرها قرار بگیرد و از طرف دیگر به توسعه دهندگان برای پیدا کردن آسیب پذیری ها کمک کند.
ویتالیک بوترین، هم بنیانگذار اتریوم، معتقد است افزایش قدرت هوش مصنوعی لزوما به معنای کاهش امنیت اتریوم نیست. از دیدگاه او، همین فناوری می تواند برای بررسی کد و حتی اثبات ریاضی درستی عملکرد بخش های حساس شبکه مورد استفاده قرار بگیرد.
نقش هوش مصنوعی در امنیت اتریوم
هوش مصنوعی می تواند حجم زیادی از کد را در مدت کوتاهی بررسی و الگوهای مشکوک یا خطاهای احتمالی را شناسایی کند. این قابلیت برای پروژه ای مانند اتریوم که بخش های نرم افزاری و رمزنگاری پیچیده ای دارد، اهمیت زیادی پیدا می کند.
با این حال، خروجی هوش مصنوعی به تنهایی نمی تواند امنیت یک سیستم را تضمین کند. گزارش یک مدل باید توسط ابزارهای تخصصی و کارشناسان بررسی شود تا مشخص شود آسیب پذیری واقعا وجود دارد و قابل سوء استفاده است یا خیر.
در همین راستا، تیم امنیت پروتکل بنیاد اتریوم از عامل های هوش مصنوعی برای بررسی کد و شناسایی باگ های واقعی استفاده کرده است. این تجربه نشان می دهد AI می تواند به عنوان یک ابزار کمکی در فرایند امنیت نرم افزار مورد استفاده قرار بگیرد.
اثبات رسمی چیست؟
اثبات رسمی یا Formal Verification روشی برای بررسی صحت عملکرد نرم افزار با استفاده از منطق و ریاضیات است. در این روش، ویژگی هایی که یک برنامه باید رعایت کند به شکل دقیق تعریف می شوند و سپس ابزارهای ریاضی بررسی می کنند که کد مورد نظر این ویژگی ها را رعایت می کند یا خیر.
تفاوت اثبات رسمی با تست معمولی در دامنه بررسی است. تست معمولا مجموعه ای از ورودی ها و شرایط مشخص را بررسی می کند، اما اثبات رسمی می تواند یک ویژگی مشخص را در تمام حالت های تعریف شده از نظر ریاضی بررسی کند.
البته اثبات رسمی به معنای تضمین امنیت کامل نیست. اگر مشخصات اولیه اشتباه یا ناقص باشند، ممکن است نتیجه اثبات از نظر ریاضی درست باشد اما مشکل واقعی سیستم را پوشش ندهد.
هوش مصنوعی و اثبات رسمی کد
بوترین معتقد است هوش مصنوعی می تواند علاوه بر کمک به تولید کد، در تولید و بررسی اثبات های ریاضی نیز نقش داشته باشد. این موضوع می تواند زمان و پیچیدگی فرایند بررسی نرم افزارهای حساس را کاهش دهد.
این رویکرد برای بخش هایی از اتریوم که امنیت آنها اهمیت بالایی دارد، کاربرد بالقوه بیشتری دارد. از جمله این بخش ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- امضاهای مقاوم در برابر حملات کوانتومی
- الگوریتم های اجماع
- سیستم های STARK
- فناوری ZK-EVM
- بخش های مختلف رمزنگاری
ترکیب هوش مصنوعی با روش های رسمی می تواند به توسعه دهندگان کمک کند تا خطاهای احتمالی را سریع تر پیدا کنند و همزمان صحت برخی ویژگی های مهم نرم افزار را با روش های ریاضی بررسی کنند.
آیا هوش مصنوعی یک تهدید امنیتی است؟
افزایش توانایی هوش مصنوعی می تواند ابزارهای جدیدی در اختیار مهاجمان قرار دهد. هکرها نیز می توانند از AI برای تحلیل کد و پیدا کردن نقاط ضعف استفاده کنند. بنابراین نمی توان گفت پیشرفت این فناوری به صورت خودکار امنیت اتریوم را افزایش می دهد.
در مقابل، تیم های امنیتی نیز می توانند از همین فناوری برای شناسایی سریع تر آسیب پذیری ها استفاده کنند. به همین دلیل، بوترین این رقابت را صرفا یک تهدید نمی داند و معتقد است افزایش توانایی دفاعی می تواند همزمان با افزایش توانایی حمله پیش برود.
جمع بندی
دیدگاه ویتالیک بوترین این است که هوش مصنوعی می تواند علاوه بر ایجاد تهدیدهای جدید، به یکی از ابزارهای مهم برای افزایش امنیت اتریوم تبدیل شود. استفاده از AI برای تحلیل کد، پیدا کردن باگ و کمک به اثبات رسمی می تواند روند بررسی نرم افزارهای حساس را سریع تر و دقیق تر کند.
با این حال، هیچ فناوری واحدی نمی تواند امنیت کامل یک شبکه پیچیده مانند اتریوم را تضمین کند. تعریف درست مشخصات امنیتی، بررسی انسانی، تست، ممیزی و استفاده از روش های مختلف امنیتی همچنان ضروری است. در نتیجه، مسیر آینده امنیت اتریوم احتمالا به ترکیبی از هوش مصنوعی، روش های ریاضی و فرایندهای سنتی امنیت نرم افزار وابسته خواهد بود.