اسلات یکی از واحدهای زمانی اصلی در معماری سولانا است و در هر اسلات، یک اعتبارسنج مشخص به عنوان Leader مسئولیت پردازش و ثبت تراکنش ها را بر عهده دارد. کاهش مدت زمان هر اسلات باعث می شود این چرخه با فاصله زمانی کوتاه تری تکرار شود.
در ارتقای جدید، زمان هدف هر اسلات از ۳۰۰ میلی ثانیه به ۲۵۰ میلی ثانیه کاهش پیدا کرده است. به بیان ساده، شبکه اکنون می تواند چرخه های تولید بلاک را با فاصله زمانی کمتری پشت سر بگذارد.
این تغییر به تنهایی ظرفیت پردازشی شبکه را افزایش نمی دهد، اما می تواند نحوه توزیع بار و زمان بندی فعالیت اعتبارسنج ها را تغییر دهد. اهمیت این موضوع برای برنامه هایی بیشتر است که عملکرد آنها به دریافت سریع داده و واکنش سریع به تغییرات بازار وابسته است.
کدام برنامه ها از سرعت بیشتر سولانا سود می برند؟
کاهش زمان اسلات برای تمام برنامه های موجود روی سولانا تاثیر یکسانی ندارد. برنامه هایی که به سرعت دریافت اطلاعات و اجرای تراکنش ها حساس هستند، می توانند بیشترین تاثیر را از کاهش تاخیر دریافت کنند.
در این میان، اوراکل ها و بازارسازهای خودکار یا AMM ها از جمله بخش هایی هستند که زمان بندی برای آنها اهمیت بالایی دارد. اوراکل ها وظیفه انتقال اطلاعات خارج از زنجیره به قراردادهای هوشمند را بر عهده دارند و AMM ها نیز برای تعیین قیمت و اجرای معاملات به داده های به روز نیاز دارند.
در بازارهای پرنوسان، حتی اختلاف زمانی بسیار کوتاه می تواند باعث شود قیمت یک دارایی بین زمان دریافت داده و زمان اجرای معامله تغییر کند. به همین دلیل، کاهش تاخیر می تواند در برخی کاربردهای مالی غیر متمرکز اهمیت بیشتری پیدا کند.
زمان فعالیت Leader ها هم کاهش پیدا کرد
یکی دیگر از تغییرات مرتبط با این ارتقا، کاهش مدت زمان رهبری موقت اعتبارسنج ها است. در ساختار سولانا، هر Validator در بازه مشخصی مسئولیت تولید و ثبت بلاک ها را بر عهده می گیرد.
با اجرای این تغییر، زمان رهبری موقت هر اعتبارسنج از ۱.۲ ثانیه به یک ثانیه کاهش یافته است. این تغییر در کنار کاهش زمان اسلات باعث می شود جابه جایی مسئولیت تولید بلاک ها در شبکه با سرعت بیشتری انجام شود.
هدف از چنین تغییراتی، هماهنگ کردن اجزای مختلف شبکه با زمان بندی سریع تر است. البته عملکرد واقعی شبکه همچنان به عواملی مانند کیفیت ارتباط میان اعتبارسنج ها، توان سخت افزاری و شرایط بار شبکه وابسته خواهد بود.
SIMD-0525 و برنامه سولانا برای اسلات های کوتاه تر
کاهش زمان اسلات بخشی از مسیر توسعه ای است که در پیشنهاد فنی SIMD-0525 دنبال شده است. در این مسیر، زمان هدف اسلات ها از مقدار اولیه ۴۰۰ میلی ثانیه به ۳۰۰ میلی ثانیه و سپس به ۲۵۰ میلی ثانیه کاهش پیدا کرده است.
برنامه مطرح شده برای ادامه این مسیر، رسیدن به زمان ۲۰۰ میلی ثانیه است. در صورت اجرای این مرحله، فاصله میان چرخه های تولید بلاک باز هم کاهش پیدا خواهد کرد و شبکه می تواند واکنش سریع تری در کاربردهای حساس به زمان داشته باشد.
با این حال، کوتاه تر شدن اسلات به معنای آن نیست که تمام تراکنش ها بلافاصله نهایی می شوند. سرعت تولید بلاک، ظرفیت پردازش تراکنش و زمان نهایی شدن تراکنش ها مفاهیم متفاوتی هستند و باید جداگانه بررسی شوند.
کاهش طول Epoch چه تاثیری دارد؟
در سولانا تعداد اسلات های موجود در هر Epoch ثابت در نظر گرفته شده است. زمانی که مدت هر اسلات کاهش پیدا می کند، در نتیجه مدت زمان مورد نیاز برای تکمیل یک Epoch نیز کاهش خواهد یافت.
بر اساس اطلاعات ارائه شده، با ثابت ماندن تعداد ۴۳۲ هزار اسلات در هر Epoch، کاهش زمان اسلات باعث می شود طول هر دوره از حدود ۳۶ ساعت به نزدیک ۳۰ ساعت برسد.
این تغییر می تواند زمان بندی برخی فرآیندهای مرتبط با شبکه، از جمله توزیع پاداش های استیکینگ، را تحت تاثیر قرار دهد. در نتیجه، کاهش زمان اسلات تنها یک تغییر مربوط به سرعت تولید بلاک نیست و می تواند بخش هایی از زمان بندی داخلی شبکه را نیز تغییر دهد.
جمع بندی
سولانا با کاهش زمان هدف تولید هر اسلات از ۳۰۰ میلی ثانیه به ۲۵۰ میلی ثانیه، یک گام دیگر برای کاهش تاخیر در شبکه برداشته است. این تغییر حدود ۱۷ درصد افزایش در بسامد تولید اسلات ها ایجاد می کند، اما نباید آن را به معنی افزایش مستقیم ظرفیت پردازشی شبکه دانست.
بیشترین اهمیت این ارتقا برای برنامه هایی است که به زمان واکنش پایین نیاز دارند، به ویژه اوراکل ها، بازارسازهای خودکار و برخی کاربردهای مالی غیر متمرکز. در ادامه نیز هدف گذاری برای کاهش زمان اسلات تا ۲۰۰ میلی ثانیه می تواند مسیر توسعه سولانا برای پردازش سریع تر و کاهش تاخیر را ادامه دهد.